Mijn beste van het VK blog

Iemand zei “Ze hoeven alleen die uitgestoken hand maar te grijpen”

Daarop schreef ik het volgende op 21 september 2008

De uitgestoken hand

Het was of hij voor mij los in de ruimte zweefde
Uitnodigend, verwelkomend, verleidelijk haast

Ik kon niet zien wie of wat er achter die hand zat, vaag zag ik alleen de contouren van een mens

Als een schaduw
De hand was duidelijk en scherp afgetekend, tegen de vage achtergrond
De omstanders riepen, ja schreeuwden, dat ik die hand moest grijpen en schudden meewarig hun hoofd over mijn aarzelen

Op de witte muur, achter de hand, zag ik drie witte vellen papier, zeer dicht bedrukt
De in grootkapitalen gevatte koppen bovenaan, sprongen schril naar voren
Zo dominant, dat het leek of ze nog tussen die hand en mij in het niemandsland zweefden

VOORWAARDEN

NORMEN

WAARDEN


Ik probeerde de dichtbedrukte teksten te lezen
Maar ze waren in een vreemde taal
De woorden afzonderlijk kon ik goed lezen, maar de zinnen die ze vormden leken alle logica te tarten en waren niet zelden in tegenspraak met elkaar

Langzaam ontwaarde ik een gezicht boven die hand en keek ik in de ogen die de hand stuurden
In die ogen las ik geen vriendelijkheid zoals de hand suggereerde
Ze keken mij met nauwelijks verholen spot aan
Kille spot om mijn uiterlijk, om mijn kleding, om mijn houding, om mijn kleur, om mijn armoede en om alles wat en wie ik ben

Die ogen vertelden mij dat als ik de hand zou grijpen, ik mij verplichtte om met net zulke ogen naar de wereld en de mensen daarop te kijken

Langzaam trok ik mijn hand, die al naar voren neigde, terug en hield hem op mijn rug
Ik draaide mij om en liep weg
Weg van die hand, die zoveel eiste maar zo weinig gaf